آمدیم با دو رباعی از محمدرضا کهنسال:

ای کاش که قلب من طلسمت بشود.

اینگونه مگر لایق اسمت بشود.

بانو به خودش قسم خدا بخشنده است.

سهم منی و الهی قسمت بشود.

------------------------------

هرچند کلام شعر من محترم است.

اما بخدا مرگ برای تو کم است.

صدبار اگر بمیری و زنده شوی.

آسانتر از آن درد که من می کشم است.